The moment of truth

Ik kan altijd blind afgaan op mijn intuïtie. Ik denk dan ook dat deze intuïtie mij op maandag 5 mei (bevrijdingsdag) zover kreeg om naar de drogist te fietsen en een zwangerschapstest te kopen. Het is slechts 5 minuten fietsen maar de weg terug naar huis leek wel een eeuwigheid. Eenmaal thuis aangekomen maar meteen de test gedaan want ja dan kan je het maar ook meteen weten ook….tijdens het wachten, ja de minimale wachttijd is 3 ellenlange minuten, heb ik de boodschappen uit staan pakken. Alsof je dit soort dingen elke dag doet en het de normaalste zaak van de wereld is.
3 minuten voorbij en ik kon kijken…twee streepjes?!! Ehmm….
Op het moment dat het nieuws als een meteoriet binnenkwam werd er aangebeld en stond mijn beste vriendin met dochtertje voor de deur. Natuurlijk, ik zou oppassen. Het liefst had ik mijn mond gehouden en mijn vriend dit nieuws als eerste verteld maar ik kon het niet voor me houden. Mijn beste vriendin, die zelf twee jaar moeder is van een fantastische kleine “lady”, heeft nog net mijn houten vloer er niet uit gesprongen, zo blij was ze. Ik stond er als een zoutzak naast en kon alleen maar denken; is dit wel het moment, wil ik dit wel, hoe veel kilo zal ik aankomen en…..wat nu met mijn blog?!!!
Laat op die avond kwam mijn vriend thuis. Vrijwel direct heb ik hem de test laten zien en vond het ontzettend grappig om te zien dat hij op dezelfde manier als ik reageerde. De eerste woorden die hij uit kon brengen waren; ik ga even een biertje pakken. Wil jij ook? Oh nee dat mag nu natuurlijk niet meer! We hebben er letterlijk een nachtje over geslapen en de volgende dag was het echt werkelijkheid.
Er groeit een klein mensje in mijn buik, van ons samen…Geweldig!

Love,

Chris